Het is spektakel op Zuid

Een impressie van Iris van Koetsveld

In 2001 werd voor de vijfentwintigste maal de Wedstrijden Zuid georganiseerd. Een gebeurtenis om zeker bij stil te staan. De familie Van Nunen is in al die jaren de grote drijvende kracht hierbij geweest. Eerst had ik “motor” staan, maar dat is niet passend in de IJslandse paardenwereld als je ook van “drijven” kunt spreken. Met een dikke ordner onder mijn arm naar huis om alle programmaboekjes vanaf 1 augustus 1976 te bekijken, om daarna een beeld van die 25 jaar te schetsen als groentje in IJslander-gemeenschap. Ook met de organisatoren van toen en nu zou ik praten over hun gedachten en gevoelens rond die 25 jaar.

Wat mij bij de eerste Wedstrijd Zuid opviel was dat van de 36 deelnemers aan de eendaagse de familie Van Nunen met 7 personen zwaar vertegenwoordigd was en dat het eigenlijk hun feestje was. Mevrouw Van Nunen deed als oudste van het gezin mee en Niek met zijn acht jaar als jongste.

Met mevrouw Van Nunen sprekend, vertelde zij mij dat de eerste Wedstrijden voortkwamen uit een zomercursus op hun boerderij de Breidablik op de Gilzerbaan in Tilburg. Samen met Martin van der Aalst gaven zij het startsein voor een lange traditie Wedstrijden Zuid.

De Wedstrijdboekjes bekijkend zie je in de loop der jaren een professionele verandering. De eerste boekjes waren getypt en gestencild (voor die tijd heel normaal) en de latere met prachtige foto’s, denk even aan die mooie van 1998 met Ankie van Grunsven op Byr en een prachtig Ijslands vergezicht daaronder.

Wat de reclame betreft vielen mij nog een paar zaken op: naast reclame voor het Ijslandse paard met alles er op en er aan, zadels, trailers, wol voor truien etc. wordt ook het schaap gepropagandeerd als goede kameraad voor de IJslandse pony. (Drenthse schapen waren 1977 bij de familie Van Nunen te bezichtigen). Pony, ja want het IJslandse paard is nog niet zo lang paard, pas door een wijziging in het Stamboek is dat zo. Maar als als je het mij vraagt, vind ik het echt een klein stevig oerpaard, dat de wil heeft om te gaan. Ik ben in ieder blij dat die IJslanders, als echte eilandbewoners in 1000 na Chr. de invoer van andere paarden verbood en zich daar strikt aan gehouden hebben, zodat wij nu allemaal nog op een middeleeuws paard kunnen rijden.

In 1982 veranderde de eendaagse wedstrijd in een weekendwedstrijd van twee dagen: 7 en 8 augustus, er waren toen 44 deelnemers. Het aantal deelnemers begon echt te groeien na 1989 toen de toenmalige groentjes: Carla, Tonny, Niek, Sabien en Sofie zoals zij zichzelf noemden hun schouders er onder zetten en de Wedstrijden naar het terrein van de manege in Hulten verhuisden. Er was opeens naast de wedstrijden een Middernachtstölt, een dressuurkür op muziek en een cross. En in 1996 werd het zelfs drie dagen lang wedstrijdfeest en vonden de Wedstrijden Zuid voor het eerst op de Breidablik aan de Oerlesedijk in Oirschot plaats. Carla en Tonny waren daar hun bedrijf, dat de bekende naam bleef voeren, in 1991 gestart.

Want een feest is het altijd!! En het weer is ook altijd mooi, heb ik me laten vertellen.Ik begrijp dan niet helemaal waarom in de winter van 1993 een anti-regendanscursus ten behoeve van de Wedstrijden werd georganiseerd. Het stond echt in het wedstrijdboekje!

Voor de familie van Nunen en vooral voor Carla geldt: hoe meer mensen hoe meer vreugd! Mij vertelde ze eens, toen ik haar vroeg of het niet vermoeiend was altijd al die mensen om je heen en weinig privacy, dat het niet alleen de paarden zijn, maar dat juist de combinatie mens- paard het werk en het leven op de Breidablik zo aantrekkelijk maakt.

Die allereerste Wedstrijden Zuid van 1996 in Oirschot met de eerste Nederlandse kampioenschappen, de eerste WK selectie en de spetterende show van de Future Guys, luidden het grootse begin in van een hogere omzet, meer vrijwilligers en een nog grotere professionaliteit en vooral veel, heel veel gezelligheid. Die professionalisering bleek ook uit het steeds groeiend aantal deelnemers dat zich inschreef voor de wedstrijden: 130 deelnemers in 1991 tot 202 in 2000. Inmiddels wordt elk jaar het maximaal aantal deelnemers van 225 overschreden en is een wachtlijst ingevoerd.

Sinds 1997 worden de sponsors tijdens de Wedstrijden ontvangen in een genodigdendorp. Hier genieten de sponsoren als echte VIP´s onder het genot van een geserveerd hapje en drankje van de echte Zuidse sferen.