Het is spektakel op Zuid
Zuid is het IJslanderevenement dat je niet wilt missen
Paard of pony? De geschiedenis van het IJslandse paard

Een vraag die vaak gesteld wordt, is waarom het IJslands paard een paard wordt genoemd. De IJslander stamt rechtstreeks af van het Europese oerpaard (Equus stenonsis), dat de eerste Vikingen meebrachten toen ze zich rond 800 na Christus op IJsland vestigden. Het IJslandse paard wordt al meer dan 1000 jaar raszuiver gefokt. Onder meer door de geïsoleerde ligging van IJsland is de IJslander het enige paard dat op het eiland voorkomt. Voorzover bekend is er geen sprake geweest van vermenging met andere rassen.
Sinds 1882 geldt in IJsland een officieel importverbod voor paarden en andere huisdieren. Het IJslandse paard is een regelrechte afstammeling is van het Eropese oerpaard: Equus Stenonsis. Deze paarden verspreidden zich in Scandinavië en Groot Brittannié en kwamen uiteindelijk ook op IJsland terecht. Het barre klimaat en voedselschaarste vormden dit kleine, sterke en sobere ras. Aan vulkaanuitbarstingen en andere natuurrampen dankt het IJslandse paard zijn opmerkelijke oriëntatievermogen, zijn intelligentie en koelbloedigheid.
Het paard is op IJsland altijd gebruikt als rijdier voor volwassenen. Bij gebrek aan een goed wegennet was men aangewezen op de paardenrug. Alle transport geschiedde zonder wagen. Zieke mensen, de post en de oogst werden te paard vervoerd. Het paard moest volwassenen snel en comfortabel over lange afstanden kunnen dragen. Daarom selecteerde men in de fokkerij op kracht, temperament en tölt. Deze natuurlijke gang was in aanleg aanwezig bij Europese paarden, maar is weggefokt toen op het continent het paard in toenemende mate werd ingespannen. De draf heeft meer trekkracht dan de verheven, dansende tölt.
Pas rond het begin van deze eeuw nam de IJslandse fokkerij een andere wending. Door de technische vooruitgang werd men voor het dagelijks werk en voor het onderhouden van sociale contacten minder afhankelijk van het paard. De wedstrijdsport ontstond en boeren selecteerden hun snelste paarden met de meest imposante gangen voor de onderlinge competitie. Er ontstonden professionele stoeterijen en trainingsstallen. De IJslandse boeren hebben hun paarden raszuiver door gefokt en ook op het continent van Europa en in de Verenigde Staten zijn er mensen die dit oeroude ras zuiver willen houden en verbeteren.








